CNT - Wouter Ligtenberg

08 augustus 2018 ... min. Luister

Een zomer break in Amsterdam

Mijn nieuwe Filipijnse team wordt ingewerkt in Amsterdam

Deze zomer ben ik even terug uit Manilla en werk ik in Amsterdam. Het is grappig hoe ik me nu pas realiseer wat ik mis van Nederland. In Manilla sta ik daar totaal niet bij stil, ik heb gewoon mijn leven daar. Maar terug in Nederland valt het me op hoe gemakkelijk alles is en hoe goed de dingen geregeld zijn. De infrastructuur bijvoorbeeld. Op de Filipijnen doe je over dezelfde afstand minstens vijf keer zo lang als in Nederland. Het weer is ook een stuk fijner hier. In Manilla is het altijd drukkend warm en vochtig en ga je niet zomaar op je fiets overal naartoe. Het is er ook altijd druk, zelfs in the middle of nowhere ben je nooit alleen. Er zijn natuurlijk hele regio’s op de Filipijnen die onbegaanbaar zijn, dus klontert men bij elkaar. Anderzijds schrok ik hier ook weer even van hoe duur alles is. Daar hoef ik nergens op te letten qua uitgaven, hier absoluut wel.

Ik ben in Amsterdam om werk over te dragen, de samenwerking tussen Manilla en Amsterdam aan te halen en om de learnings die we in Manilla hebben opgedaan te delen. Door elkaar face to face te spreken krijg je meer begrip voor elkaar en dit helpt enorm in de samenwerking. Je hebt toch een afstand en soms verloopt de communicatie dan wat moeizamer. Ik verwacht dat de communicatie nu een stuk makkelijker zal gaan. De lijnen zijn kort omdat de nieuwe projectmanager, de afdelingsmanager en ik rapporteren aan dezelfde persoon.

Het team in Amsterdam had ik nog nooit ontmoet, het is samengesteld terwijl ik al in Manilla werkte. Straks krijg ik eenzelfde situatie: op dit moment wordt het team in Manilla geformeerd waarin ik kom te werken. Deze nieuwe collega’s komen in augustus naar Amsterdam om samen met mij ingewerkt te worden. Daarna gaan we met zijn allen terug naar de Filipijnen. Het hele team bestaat uit engineers, ik krijg ook weer een engineers-rol en ik ben daar heel blij mee. Voorheen had ik de rol van Lead en daardoor wilde het engineeringwerk nog wel eens in de verdrukking komen. Voorlopig focus ik me op het technische werk. Dat vind ik het allerleukst en dat wil ik eerst heel goed doen.

Nu ik in Amsterdam ben zie ik ook mijn mede-trainees weer eens en dat is érg leuk. Hoe verschillende dingen we ook allemaal doen, we zitten allemaal in dezelfde fase en begrijpen elkaar. In Manilla heb ik overigens ook een aantal gelijkgestemden gevonden, waaronder mijn vaste klimmaatje, een Filipino. Het is leuk om te merken hoe snel we close zijn geworden. We kunnen overal over praten, hij kan mijn kritische grappen over de Filipijnen waarderen en ik de zijne over expats. De meeste mensen met wie ik omga zijn overigens Filipino’s die veel internationale vrienden hebben. Ze begrijpen de verschillen tussen mensen en culturen en vinden dat leuk en interessant. Die nieuwsgierigheid en openheid naar anderen deel ik met ze.

Over Wouter 

Wouter startte tijdens zijn HBO studie zijn eigen bedrijf in game development, en ontwikkelde het spel Sky Prison. Dat groeide uit tot serious business. Medio 2016 verkocht hij het, om zich te kunnen concentreren op een baan bij een werkgever. De opties voor het ondernemerschap houdt hij wel open voor later. Wouter is daarnaast heel actief in de de sportklimwereld. Hij klimt zelf al veertien jaar, zit in de website commissie van de Nederlandse Klimbond, in het bestuur van een klimvereniging en is betrokken bij vier andere verenigingen. Hij organiseert stunts, waarbij wordt getokkeld of abgeseilt van hoge gebouwen. Hij heeft zo goed als alle instructeursdiploma’s en volgt nu de opleiding om andere instructeurs op te kunnen leiden. Hij is zo vaak mogelijk in het buitenland om te kunnen klimmen.

Terug naar boven