CNT - Claudio Salvatore Arcidiacono

12 december 2019 ... min. Luister

Mijn weg vinden in een nieuw team

De innovatieve vibe op de afdeling maakt het hier voor mij interessant

Onlangs ben ik begonnen in mijn nieuwe baan als Python-programmeur. Mijn nieuwe team ontwikkelt een platform dat data gaat leveren aan alle finance- en risk-applicaties binnen de bank. Finance en Risk zijn samengevoegd tot één afdeling en elk proces en systeem moet opnieuw worden ontworpen, inclusief de manier waarop we met data omgaan. Op het eerste gezicht lijkt dit werk best ver af te staan van mijn specialisme, data science. Maar mijn kennis van het werken met Big Data is hier juist heel waardevol, omdat ons platform straks elke dag vele terabytes aan data zal verwerken.

Ik werk hier nog maar kort maar had mijn weg al snel gevonden. In de eerste plaats dankzij mijn collega's, allemaal DevOps-engineers met wie ik goed kan opschieten en door wie ik me direct thuis voelde in het team. Ten tweede maken de nieuwheid van de systemen waarmee we werken en de innovatieve vibe op de afdeling het voor mij interessant hier. Ik hou van de manier waarop we de dingen doen, want die is echt vooruitstrevend. We werken bijvoorbeeld met open-sourcesoftware, volgens mij dé juiste weg. Want we maken zo niet alleen gebruik van de community van ontwikkelaars binnen ING, maar delen ervaringen en best practices met ontwikkelaars over de hele wereld.

Onze manier van coderen is ook behoorlijk revolutionair. Het wordt behaviour driven development (BDD) genoemd. Een medestudent, Bjorn van der Laan, schreef er een interessant artikel over. [link: https://medium.com/ing-blog/cucumber-ing-making-it-part-of-the-agile-workflow-4b53926fbd6] en een andere stagiair introduceerde het binnen ons team. Het team was meteen enthousiast over BDD en past het al zo'n vijf maanden toe. We zien  de voordelen en de waarde van deze methode en merken hoe het de kwaliteit van onze code vergroot. BDD wordt binnenkort dan ook de standaard voor softwareontwikkeling in ons chapter.

Wat ik ook erg leuk vind, is dat ons team het meest gemengde en evenwichtige professionele team ter wereld moet zijn. De helft van ons zijn mannen, de andere helft vrouwen. Er zijn twee juniors (waaronder ikzelf), twee mediors en twee seniors. De helft van het team is Nederlands, de andere helft niet. Het is bijna griezelig hoe gelijkmatig het verdeeld is. We spreken steeds Engels onder elkaar, wat natuurlijk niet echt bijdraagt aan mijn beheersing van het Nederlands. Mijn Russische lessen trouwens ook niet. Ik ben Russisch gaan leren omdat het de eerste taal is van mijn vriendin, die uit Oekraïne komt. Zij spreekt al Italiaans, en dat legt nogal wat druk op mijn schouders. Ik vind het super moeilijk om Russisch te leren, veel moeilijker dan Nederlands. Maar het is erg bevredigend om al een beetje met mijn vriendins familie te kunnen communiceren.

En wat data science betreft, mijn chapter lead is zeer geïnteresseerd in dit domein en zeer bereid om het in te voeren, waar en wanneer dat relevant is. In onze wekelijkse teambijeenkomsten krijg ik de kans om data science beetje bij beetje te presenteren en uit te leggen en om voorbeelden te geven van doelen waarvoor het nuttig is. Ik hoop dat het team in de toekomst met echte cases komt waaraan we kunnen gaan werken. Maar dit is geen doel op zich. Mijn collega's bewust maken van de mogelijkheden is genoeg op dit moment en ik ben blij dat ik de kans krijg om hieraan bij te dragen.

Over Claudio

Claudio is nieuwsgierig en ruimdenkend. Hij is geboren en getogen in een schilderachtig Siciliaans dorpje, verscholen tussen de zee en de vulkaan Etna. Het berglandschap van zijn geboortestreek is het tegenovergestelde van het vlakke landschap van Nederland, maar Claudio is erg gelukkig in zijn appartement met uitzicht over ’t IJ. Hij woont er samen met zijn vriendin. ‘Ik ben vertrokken van Sicilië omdat ik de wereld wil zien nu ik nog jong ben.’ In zijn vrije tijd fietst hij graag en salsadanst hij met zijn vriendin.

Terug naar boven